De Waagmeester IV – Tourisme

Nog even over het tourisme in Amsterdam
– was dat nou een vloek of zegen?
Misschien wel allebei. Zoals dat geldt
voor veel zaken waarmee wij ons geld verdienen.
Want ja: het tourisme verschaft veel Amsterdammers
werk, en illustreert het aantrekkelijke
karakter van de stad. Naar een onaantrekkelijke
stad wil immers niemand heen. Het aantal geboekte
overnachtingen in Zoetermeer of Lelystad
houdt nog steeds niet over… Maar sinds Zandvoort
als Amsterdam Beach en het Muiderslot als
Amsterdam Castle te boek staan, moet daarvan
door onze in Dunglish geverseerde citymarketeers
toch wat van te maken zijn? Wat dacht u van
Amsterdam Ugliness en Amsterdam Dullness?
Boek, na drie dagen binnenstedelijke pretparkhectiek,
bij The Tedious Touring Company uw
welverdiende rustgevende excursie naar een prikkelarme
omgeving! In de totale verveling van de
Flevopolder vindt u uw oereigenste ik terug. Joris
van Casteren is als ervaringsdeskundige vast
bereid als rondleider op te treden. Een gids van
zijn hand is er al, die qua eenzame bestemming zo
in de Lonely Planet-reeks past.
Wat Lelystad nog te weinig heeft, heeft Amsterdam
inmiddels te veel: toeristen. Voor bewoners
is er soms geen doorkomen aan. Het Achterhuis
van het Anne Frankhuis zou fors moeten uitbreiden
om iedereen gepast onderdak te bieden. Het
Rembrandthuis en Museum Amstelkring hebben
dat al gedaan. Over Airbnb, met bijbehorende
rolkoff er- en dakterrasfeestjesoverlast, raken we
nog altijd niet uitgepraat. Intussen doet dat ook
eindelijk het gemeentebestuur, dat gelukkig aan
alle reclame een einde heeft gemaakt, omdat het
de andere steden ook hun aandeel in de profi jtelijke
ellende gunt. Inderdaad, wat dat laatste betreft:
ook dankzij de vele Amsterdammers die, omdat
Airbnb lekker goedkoop is, met hún rolkoff ers het
resonantievermogen van de straatkeien elders
uitproberen. Vraag het in Barcelona: daar worden
ze nu net van al die patatvretende Nederlanders
horendol. Want ja: die lawaaiige vliegtuigen op
Schiphol – en straks ook op Lelystad – brengen
ook ons voor een prikje naar geliefde vakantieoorden.
Hier doet zich het Nimby-eff ect voor: wij
moeten zelf alles mogen en kunnen, maar verlangen
wel dat de overheid de ander aan banden legt.
Maat houden is niet alleen voor het Amsterdamse
stadsbestuur geboden om de verhotellisering
hier af te remmen, maar ook voor ons zelf. Desalniettemin
is het hoog tijd dat aan het tourisme
van bovenaf paal en perk wordt gesteld: de stad
kan het niet aan. En die is er toch allereerst voor
degenen die er wonen, dan voor hen die er werken,
en de bezoekers komen pas helemaal achteraan.
Nu zelfs die laatsten beginnen te klagen dat de
stad te vol is geworden, is het tijd voor een èchte
beddenstop – en geen namaak. Gelukkig schijnt
dit ook tot het huidige stadsbestuur, inmiddels te
zijn doorgedrongen.